"Ο Σκοινοβάτης" του Ζαν Ζενέ

- Θα το αγαπήσεις. Με αγάπη από σάρκα, σχεδόν. Κάθε πρωί, προτού ξεκινήσεις προπόνηση εκεί που είναι στημένο και κύματα απάνω του οι κραδασμοί, πήγαινε να του προσφέρεις ένα φίλημα. Πες του πως έχεις την ανάγκη του: να σε κρατήσει ωραία και να σου δωρίσει τη χάρη και νεύρο στους αρμούς. Και μόλις τελειώσεις, τίμησε το, απόθεσε του ευχαριστήσεις. Και τη νύχτα, εκεί που περιμένει συσπειρωμένο ακόμη στο κιβώτιο του, επισκέψου το, χάϊδεψε το. Και ν' ακουμπήσεις απαλά το μάγουλό σου πάνω στο δικό του.

 (...)

- H αγάπη αυτή - που είναι σχεδόν απελπισμός, όμως και απαλή πολύ- η αγάπη αυτή που χρωστάς να προσφέρεις προς το σκοινί σου, θα είναι τόσο κραταιά όσο κραταιό δείχνεται και το σκοινί για να σε βαστάξει. Έχω γνωριμία με τα άψυχα, γνωρίζω, είναι δόλια και ατιθάσευτα. Όμως γνωρίζω και πόσο ξέρουν να σου λένε το ευχαριστώ τους. Μόνο του το σκοινί ήταν στον Άδη νεκρό, ή δίχως λαλιά αν προτιμάς, και δίχως όραση. Φτάνεις εσύ; Ανασταίνεται και γίνεται άλλο.

(...)

Οι δούλες του Ζαν Ζενέ

«Οι Δούλες» είναι το θεατρικό έργο-σταθμός στην πορεία του Ζαν Ζενέ, του συγγραφέα που αναστάτωσε τη λογοτεχνική ζωή της Γαλλίας (και όχι μόνο) στα μέσα του 20ού αιώνα με τα γραπτά, τις απόψεις και τη στάση του απέναντι στα (καλώς και) κακώς κείμενα της ζωής. 

«Μπάσταρδος» της ζωής και της τέχνης, ο Ζαν Ζενέ είναι ο συγγραφέας που θέλησε να δικαιώσει τους απανταχού περιθωριακούς. Τελικά κατάφερε να γίνει και ο ίδιος αποδεκτός (ο Ζαν-Πολ Σαρτρ έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην πορεία του), κερδίζοντας μια ιδιότυπη θέση στο πάνθεον των «καταραμένων» ποιητών. 

Φεύγοντας από τη ζωή, σε ηλικία 76 ετών, μόνος σε ένα δωμάτιο ενός παρισινού ξενοδοχείου, διάβαζε και ξαναδιάβαζε τα χειρόγραφα του τελευταίου του βιβλίου με τίτλο «Ομηρος του Ερωτα».

Σημ:Στις αρχές Νοεμβρίου 2005, στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας, ο Λευτέρης Βογιατζής ανεβάζει τις «Δούλες», με την Μπέττυ Αρβανίτη, στον ρόλο της Σολάνζ, τη Μάγια Λυμπεροπούλου, σε εκείνον της Κυρίας, και τη Ρένη Πιττακή, που υποδύεται την Κλερ.