Ο Δεκέμβρης του 1903

Κι αν για τον έρωτά μου δεν μπορώ να πω —
αν δεν μιλώ για τα μαλλιά σου, για τα χείλη, για τα μάτια·
όμως το πρόσωπό σου που κρατώ μες στην ψυχή μου,
ο ήχος της φωνής σου που κρατώ μες στο μυαλό μου,
οι μέρες του Σεπτέμβρη που ανατέλλουν στα όνειρά μου,
τες λέξεις και τες φράσεις μου πλάττουν και χρωματίζουν

let the memory live again

Σου χαμογελω και σε κοιτω στα ματια

Είναι κάποιες αγκαλιές που δεν μπορεί κανείς να τις αντικαταστήσει...

κι εγώ θα είμαι εκεί, εκεί θα βρίσκομαι πάντα, εκεί θα σε περιμένω... ακόμα και ως την άλλη ζωή θα σε περιμένω, αγγίζοντας σε ...

6_7_2012



Γεννιόμουν  κι ήσουν εκεί, γινόμουν μάνα κι ήσουν εκεί
να γεμίζεις τις καρδιές των παιδιών μου με τη ζεστασιά της λέξης Γιαγιά!





…κι έτσι θα μείνει πάντα στη μνήμη μας,
ευγενική και τρυφερή 
να καρτεράει μια δυο στιγμές που πέρασαν, 
μια δυο στιγμές που έζησα μοναδικά για εκείνη.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου